از نماز ظهر روز دوشنبه پنجم يا نيمه‌ى ماه رجب از بيت المقدس رو بجانب كعبه كرد . ترجمه : 144 ما تو را روى به آسمان و چشم به راه ديديم پس قبله‌ى تو را به آن سو مىكنيم كه پسندت باشد . اكنون تو روى خود در نماز بسوى مسجد الحرام كن . و اى مسلمانان شما هم در هر كجا باشيد در نماز روى به مسجد الحرام كنيد . جهت نزول بقيت آيت : ابو الفتوح : يهود اعتراض كردند : محمّد هر روزى به طرفى نماز ميخواند با آنكه خود ميدانستند كه او بميل و خواهش نفسانى كار نمىكند اين جمله * ( وَإِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ لَيَعْلَمُونَ ) * الخ اشاره به جواب آنها است . ترجمه : 144 يهود كه كتاب آسمانى دارند مىدانند دين اسلام حقّ است و درست از سوى پروردگارشان و خدا نيز غافل از كار شما نيست . سبب نزول : ابو الفتوح : نقل كرده‌اند : يهود گفتند اگر محمّد مانند پيغمبران پيش معجزه‌اى داشته باشد سخن او را مىپذيريم . در جواب اين مذاكرات آيت 145 « وَلَئِنْ أَتَيْتَ » تا آخر گفته شده است ترجمه : 145 اى محمّد هر چه آيت و معجزه براى يهود و مسيحى بياورى آنها قبله‌ى تو را نمىپذيرند و تو هم بقبله‌ى آنها نماز نخوانى و هيچيكشان تسليم بقبله‌ى ديگرى نيستند و اگر با اين علم و الهام كه به تو مىشود پيرو اين مردم شوى البتّه از ستمكاران باشى . جهت نزول : ابو الفتوح : چون پيغمبر بمدينه هجرت فرمود حيى بن اخطب و ابو ياسر برادرش رفتند و پيغمبر را ديدند و شناختند . ابو ياسر از برادرش پرسيد : آيا همان است ؟ گفت : سوگند به آنكه تورات را بموسى فرستاده است كه همان است . پرسيد در دلت با او چطور هستى ؟ گفت : دشمنى تا آنگاه كه زنده‌ام . و نيز ابو الفتوح